chittawet's profileชีวิต ความรัก โลกที่อบอุ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    03/01/2007

    สิ่งดีๆที่รอยต่อของปี

    กลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายไปนานคับ

    ขอให้ปีใหม่นี้ทุกคนโชคดี แข็งแรงๆนะ

     

    ใครอ่านแล้วก้ออย่าลืมคอมเมนให้ด้วยนะฮับ

     

    อืมมมม  ไม่มีเวลาจัด เลท์เอาท์ให้น่าอ่านอ่านะ   ยังงัยก้อทนๆ กันหน่อยๆ ไว้ว่างๆแล้วเขียนมาลงใหม่คับ

     

    ปีใหม่ คิดสิ่งใหม่ มองมุมใหม่ เจอแต่สิ่งดีๆนะคับ

     

     

    ขอให้ทุกคนเป็นสุข นะ

     

    ปาล์ม เอง

    ----------------------------- -- -- -- -- --- -- --- -- -- - - -- -- --- --- - - -- - ----- -- - -- ---- - ---- -- - - - -- - - --- -- -- ---- -- ----- ----- - - - - - -

     

     

     

    โดย   ผ้าใบจรจัด

     

                                                                                                                                    สิ่งดีๆที่รอยต่อของปี

     

    ปุ้ง..ปุ้ง......

    ดอกไม้ประดิษฐ์สีสวยหลายดอก  ถูกส่งขึ้นกลางเวหา  ละเลงแสงสีกับผืนม่านสีดำ

    เทศกาลเฉลิมฉลองการเดินทางครบหลักไมล์ 365 วันของโลก เริ่มขึ้นแล้ว

     

    เสียงเพลงเริ่มบรรเลงปล่อยให้ตัวโน้ตค่อยๆไต่ออกมาพาเราก้าวเข้าสู่วันใหม่  

     วันแห่งความสนุกสนานท่ามกลางคนรู้ใจ

     

    ปีใหม่นี้หลายๆคนคิดอะไรใหม่ๆ อยากซ่อมนู่นปรับนี่ ทำวิ่งต่างๆให้ดีขึ้นกว่าเดิม

     

    ความคิดใหม่ๆมักเกิดพร้อมกับการตั้งต้นเริ่มใหม่

     

    เรื่องราวในช่วงรอยต่อระหว่างปีมีหลากหลายรสชาติ 

     

    ตั้งแต่

       เรื่องราวของคู่รักที่กุมมือภาวนาขอพรให้รักและเข้าใจกันต่อไป

     

    อ้อมกอดที่อบอุ่น 

    รอยยิ้มแสนสุขของการพบพานลูกหลานที่ยกโขยงกลับมาเยี่ยมเยียน 

    และการเดินทางพักใจหย่อนกายลงในสถานที่ไกลบ้าน

    ช่วงเวลาเทศกาล ช่วงเวลาแห่งความเป็นหมู่คณะ

     

    ถ้าเราจะนั่งนับกันจริงๆเราอาจจะพบว่าช่วงรอยต่อระหว่างปี(ก่อนเข้าสู่วันปีใหม่สากล) 

     มีคนไม่ยอมหลับยอมนอนสร้างความกังวลใจให้แก่คุณหมอผู้ต้องดูแลสุขภาพคนทั้งหลาย  

     

    มองอีกมุม 

     

      เรื่องนี้กลับกลายเป็นเรื่องน่ายินดีที่เราจะได้เห็นการยินยอมพร้อมใจของมนุษยชาติ

    ปีใหม่เป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับ   หนุ่มสาวที่ยังอยู่ในช่วงคลอเคลีย  

    ความสุขที่ได้ควงกันไปดูไฟ   ฉลองปีใหม่ด้วยการดูพลุร่วมกัน   พร้อมกับใช้เงินโบนัสซื้อของให้กันและกัน

     

    เอ.....แล้วคนโสดล่ะ  

     

    นั่นสินะ  

     

    ปีใหม่อาจไม่ได้นำความสุขมาให้คนโสดเพียงอย่างเดียวหรอก

    มันคงนำความเหงานิดๆมาสะกิดใจหนุ่มสาวโสดหลายคน    เวลาที่เห็นใครเขาเดินควงกัน   (อย่างน้อยก็ผมคนนึงล่ะ)

     

     

    อืม.....เรามาเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่า

     

    จากเรื่องราวของปีใหม่ เวลาแสนสุขของคนมีคู่  เป็น ทำไมพวกเราถึงยังอยู่ในแก๊งค์โสดสนิท

     

    ถ้าพูดถึงความโสด (ผมหมายถึงคนที่ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน อาจมีกิ๊ก หรืออาจจะเคยมีแฟนแล้วแต่เลิกกันซะงั้น...) 

      ประเด็นฮอตฮิตที่แก๊งค์เรามักจะพูดถึง คือ เรื่องของ  อายุ   ครับ

     

    ใช่แล้ว  อายุ  อุปสรรคยักษ์ใหญ่ในชีวิตคนโสดอย่างเรา 

    ดูสิ  อายุห่างกันขนาดนี้  คิดยังไงนะถึงคบกัน  (คำให้การจาก  ชมรม  นินทาพาคุ้ย)

    และข้ออ้างจากสาวคนหนึ่งในแก๊งค์ของเรา  

    ฉันอายุมากกว่าเขาตั้ง 1 ปี แน่ะเขาคงไม่สนใจฉันหรอก"

    (ขอโทษครับพิมพ์ตกศูนย์ข้างหลังไปตัวนึง เติมให้หน่อยครับ.....555)

    อ๊ะๆ.....อย่าเพิ่งเครียดครับ 

     

    ผมแค่จะบอกว่าถ้าเรา   คิดอย่างนั้นก็แย่น่ะสิ

     

    เชื่อไหม                                                        

    ที่เราคิดอย่างนั้นเพราะว่าเ ราชอบนับเลขเริ่มต้นจากวันที่เราเกิดครับ 

    นับไปเรื่อยๆครับ 1, 2,.......X ปี

     

     

    ถ้ายังอยากนับแบบนี้ผมแนะนำว่าปีใหม่นี้

    เริ่มต้นเตรียมฉลองโดยไปห้าง(หรือร้านเครื่องเขียนก็ได้ครับ) ไปซื้อ  สีชอล์ค มาแท่งนึงแล้วไปยืนข้างกำแพง

    พอเขาจุดพลุฉลองปีใหม่กัน

     

    ก็ตวัดข้อมือขีดเลยครับ ขีดเส้นสีแดงเพิ่มอายุเราอีกปีครับ

     

    ปล่อยให้ปีใหม่เป็นวันที่เตือนให้เราขีดเส้นอายุเราเพิ่มขึ้นครับ

     

    เรามาลองทแยงมุมคิดกันใหม่ครับ   

    ไหนๆก็ปีใหม่แล้วลองคิดอะไรแปลกๆใหม่ๆกันดู

    เรามาลองมาดูเวลาการใช้ชีวิตที่เหลือของเราบนโลกใบเกือบกลมเกลี้ยง ใบนี้กันดู

    (พูดภาษาชาวบ้าน ก็คือ  เราอยากจากไปเมื่ออายุเท่าไร แล้วดูว่าชีวิตเราเหลืออีกกี่ปีครับ)

     

    บางทีคนอายุน้อยกว่าเราตั้ง X ปี ยังจากไปก่อนเราได้เลย จริงไหมครับ

    นับประสาอะไรกับคนที่เราสนใจ (จะจีบ) ถึงเขา/เธอจะอายุน้อยกว่าตั้งเยอะ แต่ถ้าหักลบกันไป ดีไม่ดีก็อาจจะพอๆกันก็ได้ 555

    แหมเรื่องอย่างนี้เขาว่ากันว่า 

     

    คนเราตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้

     

    เอ้า!!!  

    จะมัวช้าอยู่ใย  แก๊งค์คนโสดทั้งหลาย

    ลุยครับ     ลุย!!

     

    โลกนี้ไม่มีใครแก่กว่าใครหรอกครับ   

     

    อายุเป็นเพียงหลักหมุดอันนึงที่บอกว่าประสบการณ์ของเราก้าวเดินไปถึงไหนแล้ว

     

    เฮ้อ.....ถ้าคนเราคิดได้อย่างนี้  โลกคงหมุนด้วยความรัก เหมือนที่เพลงเคยบอกไว้ก็ได้   จริงไหมครับ

     

     

    อย่ามัวแต่ปล่อยให้รอยต่อระหว่างปีมาทำให้เส้นอายุคุณเพิ่มขึ้นนะครับ

     

    ….Happy New Year2007….

     

    05/04/2006

    จากใจ...เพื่อน

     

    บทความดีๆที่แต่งมาให้เพื่อนนะ   

      Good luck 4ever My Friends MICROBIOLOGY 2 

     

     

    ***************************************************************************

     จากใจ...เพื่อน

     

     

     

    มีใครคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า

     

    ทุกๆวัน คือ การก้าวเดินไปข้างหน้า และ ไม่อาจหวนคืนมาได้อีก

     

     

    จนมาวันนี้

                                          

    ผมเพิ่งจะเข้าใจในความหมายของมัน

     

    วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้เจอกันแล้วนะ

     

    เพื่อน

     

    เราคงต้องลาจาก และก้าวเท้าเข้าสู่หนทางที่ตนเองฝัน

     

     

     

     การลาจาก     อาจทำให้ใจของเราไหวหวั่น

     

    และมักจะทำให้การก้าวเดินของเราหยุดลง

     

    เพียงเพื่อหันกลับไปมองรอยเท้าเก่าๆที่ย่ำอยู่ความอ่อนนุ่มของความทรงจำ

     

    แล้วนึกเสียดายวันคืนที่เหลือน้อยลง

     

    จะอีกนานแค่ไหน...ที่เราจะได้พบกัน

     

    ได้เห็นรอยยิ้ม

     

    ได้รับกำลังใจ

     

    ได้ร่วมทุกข์สุขด้วยกัน

     

    เหมือนวันวาน

     


     

    จะมีใครบ้างไหม ที่รู้สึกว่า

     

    ช่วงเวลาที่เลยผ่าน

     

    มัน เข้มข้น และมีค่ามากเกินกว่าความทรงจำจะเก็บไว้ได้

     

    จนบางครั้ง ทำให้เราอยากอยู่กับช่วงเวลานั้นตลอดไป

     

    ความรู้สึกที่มีให้กัน คงเป็นบางสิ่งเราไม่อาจบรรยายได้ด้วยคำพูด

     

     

    บางที

     

    การที่เราใช้ชีวิตร่วมกัน อยู่ด้วยกัน

     

    อาจเหมือนเถาไม้น้อยๆที่ค่อยๆเลื้อยพันกัน

     

    เอาใจไปผูกและพันกันไว้อย่างหนาแน่น

     

    โดยที่เราไม่รู้ตัว

     

    ผ่านเวลามาจนถึงวันนี้  วันที่เราต้องร้างไกล

     

    เราจึงจะได้มองเห็น

     

    ปมเถาไม้เล็กๆ พันเกลียวกัน

     

    เหนียวแน่นและสวยงาม

     

    เพื่อน   คำดีๆที่ใครๆก็พูดได้

     

    เพื่อน   คำๆนี้จะมีใครสักกี่คนที่จะพูดหรือแสดงมันออกมา

     

    วันนี้อาจยังไม่สายเกินไปที่จะแสดงความรู้สึก

     

    ไม่สายที่เราจะเริ่มรู้จัก และเก็บรักษาวันเวลาดีๆที่เรามีให้กัน

    By PBB

     
    05/09/2005

    My Wind

    อันนี้ยังไม่สมบูรณ์นะ  กะว่าถ้าแต่งเป็นเรื่องได้ก็ดีอ่านะ  แต่มะมีเวลาอ่า
     
    ยังงัยก้อลองอ่านดูแล้ว คอมเม้นดูนะ (ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านน้า)
     
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    My Wind

     

    มันเป็นเวลานานมาแล้วที่ผมไม่ได้พบสิ่งที่มีคุณค่าพอที่จะทำให้ผมได้เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงตนเอง

     

     

    ปกติแล้วผมเป็นคนๆหนึ่งที่มีเพื่อนมากมาย

     

    อาจเพราะผมเป็นคนพูดง่ายอยู่ง่าย ไหว้วานได้ง่ายกระมัง

     

    ผมชอบที่จะอยู่นิ่งๆนั่งมองผู้คนเดินผ่านไปมา

     

    นั่งมองฟ้ามองดวงดาว มีความสุขกับสิ่งที่ได้เห็น ได้ยิน มากกว่าที่ได้ทำ

     

     

    แต่แล้ว

     

    วันหนึ่งผมก็ได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง

     

    เพียงเพราะผมบังเอิญไปเจอสิ่งที่ที่มีคุณค่ามาก

     

    สิ่งนั้นเปรียบเสมือนสายลม

     

    สายลมที่พัดพานำความชุ่มชื้นมาให้แก่ผืนดินที่แห้งแล้ง

     

    สร้างความหวังและก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในตัวผม

     

     

    สิ่งนั้น  คือ   เธอ  

     

    เธอผู้งดงามจนบางสิ่งข้างในของผมเรียกร้อง

     

    และบอกว่านี่ละคือสิ่งที่ใช่ สิ่งที่ผมรอคอย

     

     

    เธอทำให้ผมนึกถึงสิ่งที่ผมรักมากที่สุด

     

    และนี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าผมอยู่อย่างนิ่งสงบดังเดิมไม่ได้แล้ว

     

    แล้วการเปลี่ยนแปลงของผมก็เริ่มขึ้น

     

     

    มันเริ่มต้นขึ้นด้วยการที่ผมเริ่มก้าวเท้าออกไป

     

    แล้วค่อยๆเร่งความเร็วให้กับมัน ใช่แล้ว สิ่งนั้น คือ การวิ่ง

     

     

    การวิ่งเป็นสิ่งที่ผมชอบมาก

     

    แรกๆตอนเริ่ม มันดูขัดเขินที่จะทำ

     

    พอเริ่มต้นลงมือทำก็พบว่าอุปสรรคเป็นอย่างไร

     

    แต่เมื่อผ่านเวลาไปนานๆมันกลายเป็นสิ่งที่มันก็เริ่มดูดีขึ้น

     

     ผมเริ่มสนุก ชอบ รัก คลั่งไคล้

     

     

    ผมวิ่งจนเพื่อนๆที่ผมรู้จัก ได้เดินเข้ามาถามผมว่า

     

    "ทำไมจึงเลือกที่จะวิ่ง" 

     

                                   "ชอบการวิ่งเหรอ"

     

        ผมก็ตอบไปแค่

     เพราะว่าชอบน่ะ

     

     

    แต่จริงๆแล้วมันมีความหมายมากกว่านั้น

     

    เพราะ มันทำให้ผมได้พบและสัมผัสกับสิ่งที่ผมรักมากที่สุด

     

                                                                                                                                    ก็คือ        

     

    การที่ผมได้รู้จัก ได้สัมผัส ได้ยินเสียงของลมนั่นเอง

     

     

    ลมเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถจับต้อง

    ไม่สามารถปั้นแต่ง  ให้มันเป็นรูปร่างได้ตามต้องการได้

    ลมมักพัดพาความรัก   ความอบอุ่น ของโลกใบกลม

    และ  นำพารอยยิ้มมาให้กับผมเสมอ

    ลมเป็นสิ่งที่ลี้ลับ  และอบอุ่นที่สุดในโลก

     

    นั่นคือความคิดของผมตั้งแต่ตอนที่ผมยังเป็นเด็กๆ

     

    สำหรับผม   ลม   คงไม่แตกต่างไปจาก ความรัก

     

    เพราะ เราได้เพียงแค่สัมผัสมัน  

     

    ได้รู้สึกว่ามันมีอยู่

     

    แต่เราไม่สามารถมองเห็น

     

    และไม่สามารถคว้ามันมาไว้ในกำมือได้ดังใจคิด

     

     

    การวิ่งจึงเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้ผมได้เข้าใจ

     

    ได้รู้จัก ได้สัมผัสกับกระแสลม และความรัก มากขึ้น

     

    ตอนที่สายลมแผ่วเบาและอบอุ่นค่อยๆเคลื่อนมาสัมผัสมือ

     

    มันเปรียบเสมือนผมมีคุณอยู่ใกล้ๆ ได้รู้จักเธอมากขึ้น

     

    สิ่งนี้คงเป็นสิ่งเดียวที่ผมสามารถถ่ายทอดและอธิบายให้เธอเข้าใจได้ว่า

     

     ผมอยากรู้จัก อยากอยู่ใกล้กับเธอเพียงไร

     

    และสิ่งสุดท้ายที่ผมอยากจะบอกให้เธอได้รู้

                                                                                                                       

                                                                                                                                                        ก็คือ

     

    สำหรับผม

     

    สายลมเป็นเพื่อนที่ทำให้ชีวิตผมมีความหมาย มีความสุข

     

    ทำให้ผมรักทุกสิ่งที่อยู่รอบกาย

     

    และผมอยากให้คุณรู้ว่า คุณคือ สายลม ของผม

     

     

    BY PBB